Povez: meki
Izdavač: Karpos, Loznica
Godina izdanja: 2014
Obim: 135
Format: 20,5 x 13
Stanje: novo
Djelo Tehnologije sopstva predstavlja jedan od najznačajnijih segmenata kasne faze rada Mišela Fukoa, u kojem se fokus istraživanja pomjera sa eksternih sistema nadzora na intiman odnos pojedinca prema samom sebi. Fuko ovdje istražuje genezu “vještine življenja”, analizirajući kako su se kroz istoriju, od antičke Grčke i Rima do ranog hrišćanstva, razvijale specifične tehnike kojima ljudi nastoje transformisati sopstvenu egzistenciju. Centralni koncept knjige je prelaz sa imperativa “spoznaj samoga sebe” na aktivnu “brigu o sebi” (epimeleia heautou), čime autor nudi radikalno drugačiji uvid u proces konstituisanja modernog subjekta i njegove slobode.
Ovaj autorski osvrt fokusira se na Fukoovu dekonstrukciju subjektivnosti, koja u ovom djelu prestaje biti fiksna tačka i postaje dinamičan proces stalnog samoprepoznavanja i samoprevazilaženja. Fuko minuciozno analizira kako su se antičke asketske vježbe, poput pisanja dnevnika i ispitivanja savjesti, transformisale u hrišćanske prakse priznanja i odricanja od sebe. Na taj način, on osvjetljava genezu zapadnjačke hermeneutike subjekta, sugerišući da je naše moderno shvatanje “unutrašnje istine” zapravo rezultat vijekovima dugih biopolitičkih i religijskih disciplina koje su težile normiranju ljudske duše.
Teorijska vrijednost djela leži u uvođenju pojma estetika egzistencije, koji služi kao kontrapunkt disciplinskoj moći i biopolitičkoj kontroli. Fuko sugeriše da, ukoliko je subjekt proizvod istorijskih tehnologija moći, onda on može postati i arhitekta sopstvene slobode kroz svjesno usvajanje novih tehnologija sopstva. Ova analiza je ključna za savremenu političku filozofiju jer izmješta otpor iz sfere makropolitike u sferu mikropraktika, gdje se svaka odluka o načinu života, ishrani, radu ili emocijama interpretira kao potencijalni čin subverzije protiv nametnutih identitetskih matrica.
Konačno, Nosetov i Fukoov pristup u ovom kontekstu omogućavaju dijagnozu digitalnog doba, u kojem su društvene mreže i algoritmi postali novi aparati za “ispovijedanje” i eksternu kontrolu naših najintimnijih tehnologija sopstva. Knjiga je nezaobilazna za razumijevanje odnosa između istine, moći i etike, pružajući neophodan pojmovni aparat za svakoga ko želi istražiti kako ostati autonoman u svijetu neprekidne vidljivosti. Ovaj tekst ne nudi samo istorijski pregled, već služi kao manifest za intelektualno i etičko oslobođenje, potvrđujući Fukoa kao mislioca čija relevantnost u 2026. godini samo dobija na težini.
